ආදර ප්රදී
10 - කොටස
මම දන්නෑ ඇයි එයා හැමදේම මට කියන්නෙ කියලා. හැබැයි ඒක හිතල මතල හෝ ගොතල කරල කියන දෙයක් නෙමෙයි කියල නම් මට තේරෙනවා. එයාට මා ගාවදි ඒ දේවල් කියවෙනව ඇති , සමහර විට එයාට මා ළඟ දි විශ්වාසයක් , සුව පහසුවක් , නිදහසක් දැනෙනව ඇති. ඒත් ඒ හැමදේම අහගෙන දරාන ඉන්න මට, වෙලාවකට හිතට මහ බරක් දැනෙන්න ගන්නවා. ඒ ඇයි කියල හිතන්න මම බයයි.
මට මගෙ පළවෙනි ආදරය මතක නැති තරම් වෙලාවක , මනුස්සයෙක් ගෙ ජිවිතේ පළවෙනි ආදරය කියන්නේ කිසිදාක අමතක කල නොහැකි සුන්දර හැඟීම්බර දෙයක් කියල මම විශ්වාස කරන්න ගත්තෙ එයාගෙ කතාව අහලා.
අවුරුදු ගාණකට පස්සෙ ,කොටින්ම අවුරුදු තිහකට පස්සෙ තමන්ගේ පළවෙනි ආදරය තමන්ට හරියටම මේස ඉස්සරහින් මූණට මූණ ලා වාඩි වෙලා ඉන්නවා. තමන් ගෙ ආදරණිය බිරිඳ දකුණු පැත්තෙන් , තරුණ වියේ දුව වම් පැත්තෙන්, ආදරය මුහුණට මුහුණ ඉදිරියෙන්...... එයාට මොනව හිතෙන්න ඇති ද කියලතමා මට මුලින්ම හිතුනේ.......................
“ එයා දූට කීවා , ඔයාගේ තාත්තට හොඳට උයන්න පුළුවන් කියලා , එයාට ඒ හැමදේම මතකයි “
“ මොන ගෑණිට ද අනේ හොඳට උයන්න පුළුවන් පිරිමි අමතක වෙන්නේ ,? අපිට නෑනේ ඔහොම ආදරේ කරන ඈයෝ “ මම එහෙම කීවේ ඉරිසියාවට ද ?
මේ හැමදේම ලියල තියන්න මට හිතෙන්නෙ ඇයි ? මේ දේවල් ලියන්න කියලා එයා කියන්නේ ඇයි?
කොච්චර වයසට ගියත් ඇයි මිනිස්සු ආදරේ කියන නපුරු දේ ගෑවුනු තැන් පවා මතක තියන් ඉන්නේ ?
“ එයාට ඉස්සර හොඳට ලියන්න පුළුවන්, එයා මට කවිම කොච්චර ලීව ද“
“ ලියන්න පුළුවන් වෙන්නෙ හරි ලියන්න දේවල් එන්නෙ හරි , තමන් වටේ පිටේ ඉන්න අයත් එක්ක.මූණ දෙන දේවලුත් එක්ක. මට එහෙමයි.ඒක එයාටත් එහෙම වෙන්නැති “
“ හොඳයි................මට කියන්න , ඔයාගේ ටොප් ටෙන්නෙකේ දැන් විස්සක් විතර ඇති නේ. එයින් ඔයා වැඩියම ආදරේ ඔය ෆස්ට් ලව්වෙකට ද?“
“ නෑ .................ප්රදී ට “
---------------------------------------------
කතාව නැවතූවේ කොතනින් දැයි හරියටම නිච්චියක් නැති නිසා පළමුව බ්ලොග් පිටුව වෙත ද, කතාව මට පවසා කලක් ගත වී ඇති බැවින් දෙවනුව ඊමේලය වෙත ලොග් වී ඔහු විසින් මා වෙත විටින් විට එවා තිබූ ඊමේල් ලිපි වෙත ද නැවතත් නෙත් හෙලීමට මට සිදු වි ය.
ප්රදී හමුවීමට මතුගම ගිය ගමන අදටත් ඔහුට අමතක කළ නොහැකි දින කිහිපයක් දායාද කර ඇත. මතුගම ගමනින් ප්රදීගෙන් සමුගන්නා විට දී දෙදෙනා එකිනෙකාට විස්තර දන්වමින් ලිපි හුවමාරු කර ගැනීමට සපථ වී තිබූනා සේම ප්රදී විසින් සතියකට ලිපි එකක් හෝ දෙකක් නොවරදවාම ලැබෙන්නට වූ අතර විශ්ව විද්යාල අධ්යාපනය සිදු කරන අතරතුරදිත් ඇයගේ ලිපි වලට පිළිතුරු ලියන්නටත් ඇගේ ලිපි නැවත නැවත කියවන්නටත් ඔහුට කාලය සොයා ගැනීමට නොහැකි වූයේ නැත.
නමුත් හිටි වනම ඇගෙන් ලිපි ලැබීම ත් ලිපි අතර කාල සීමාව ඉතා දිගු වීමටත් පටන් ගැනුනි. ඒ පිළිබඳව විමසා ඔහු විසින් යවන ලද ලිපි කිහිපයකට පසුව පිළිතුරු ලෙස ලැබුනේ ලිපි ලිවීමත් තැපැල් කිරීමත් ඉතාම අසූරු කටයුත්තක් වී ඇති බවයි. සුළු පියාගෙන් නිතර නිතර සිදු වන අකටයුතුකම් එයට හේතුව ලෙස ඇය දක්වා තිබූ නමුත් හරි හැටි සියල්ල ඇය විසින් නොපවසන බවත් කුමක් හෝ සඟවන බවත් ඔහුට සිතුනි. ඇයට නිවසේ වාසය කිරීම අප්රසන්න වී තිබූ බැව් නම් ඔහුට රහසක් වූයේ නැත.ඇගේ මවගෙන් පවා ඇයට කිසිදු සහනයක් ලැබෙන බවක් පෙනෙන්නට නොතිබුනි.
අහිංසක ඇගේ නිදහස නොමැති වීමත් විදීමට සිදු වී ඇති තාඩන පීඩනත් ගවු ගානක් දුරින් සිටි ඔහුගේ සිත ද නිතර නිතර පාරවන්නට විය. ඇය ගෙනවිත් නතර කර ගැනීමට තරම් හැකියාවක් විශ්ව විද්යාල සිසුවෙකු වූ ඔහුට නොමැති වූවත් ඔහු ලෙහෙසියෙන් බලාපොරොත්තු අත් හලේ නැත. ඔහු කොතරම් නම් සරල සහ නොගැඹුරු ලෙස සිතුවාද යන්න වැටහෙන්නේ තම මවගෙන් පවා ඇය නතර තම නිවසේ නතර කර ගැනීමට හැකි දැයි විමසා සිටීමෙනි.
“ කොහෙවත් යන , ජාතියක් ජන්මයක් නැති එකියක් ගේ අස්සෙ දාගන්න පිස්සු ද ? අනික කොහෙත්ම ගැලපෙන්නැති එකියක් “
“ ගැලපෙන්න .......... පිස්සුද අම්මට. ඒ මගේ හොඳ යාළුවෙක්. අනික ඒ කෙල්ලට යන්න එන්න තැනක් නැතිව අසරණ වෙලා ඉන්න වෙලාවක උදව්වක් කරන්න බැරි මොක ද ?“
“ ඕනි නෑ. ඔය අනුකම්පාව තමා අන්තිමට භූමිකම්පා වෙන්නේ. මෙහෙ ඉඩ නෑ රස්තියාදු ගහන ගෑණුන්ට “
එයට මවගෙන් ලැබුනු පිළිතුරු ඉතා දෘඩ වූයෙන් තම ම සමඟින්ද කාලයක් යන තෙක් ඔහු හිත නොහොදින් කල් ගෙවුවා පමණක් නොව නිවසින් ඈත්ව වාසය කිරීමට තරම් ඔහුගේ සිත දැඩිව තිබුණි.
නමුත් ඔහු ඇයට නවාතැනක් සෙවීම අත් හලේ නැත. තම සිතට වද දෙන මේ ප්රශ්නය ගැන කතා කරන එක් අවස්ථාවක දී ඔහුගේ පිහිටට ආවේ මිතුරෙකි. මිතුරාගේ ද මිතුරෙකු ගේ නිවසේ ප්රදීට නවාතැනක් සොයා ගැනීමට අවසානයේ දී හැකි විය. එසේම ප්රදී ද එහි නැවතීමටත් නිවසේ කටයුතු සඳහා උදව් කිරීමටත් එකඟ වූවා ය.
සතියට දෙකක් ලෙසින් ලැබෙමින් තිබූ ප්රදීගේ ලිපි මාස දෙකකට එකක් දක්වා අඩු වී තිබූ අතර සම්පූර්ණ කොළ තුන හතරක දිගින් යුතුව තිබු පෙර ලියුම් වලට වඩා බෙහෙවින් කෙටි වූ ඒවා ද විය.
අවසානයේ ලියුම් ලැබීම සහමුලින්ම නැවතී මාස ගනනක් ගත වී තිබූ එක් අගෝස්තු මාසයක මැද දිනක දී හදිසියේම පැමිණි ලියුමකි. නමුත් ඒ ඇගේ අත් අකුරු නොවූ මුත් ඇය ගැන දන්වා එවා තිබූ ලියුමකි. ලිපිය කියවූ වහා කලබලයට පත් වූ ඔහු යහළුවෙකු ද සමඟින් තකහනියේ සූදානම් වන්නේ කොහේ හෝ යාමට ය .......................
ඉතිරිය ඊළඟ කොටසින් ............................
No comments:
Post a Comment