ආදර ප්‍රදී 1- නොපියවුනු උඩ බොත්තම්

ආදර ප්‍රදී 1- 

නොපියවුනු උඩ බොත්තම්   

මේ කතාව “මගේ කතාව “ නෙමෙයි. නමුත් මේ කතාව නිසා උපන් කතාව මගේ කතාවේ කොටසක් වෙමින් පවතින බව හැඟෙමින් පවතිනවා. මේ කතාව කොහෙන් කොහොම පටන් ගන්නද , පටන් ගත්ත ද කියලා මට මතක නෑ. මතක් කරන්න ඕනි ත් නෑ. මට ඕනි මේ කතාව කොහෙන් හරි පටන් අරන් ලියල , ඔහුට වෙච්චි “පොරොන්දුව“ ඉටු කරන්න . 

මේ කතාව කියන කෙනාව මට හමුවෙන්නේ “ෆේස් බුක්“ වලින් , ඒ වගේම ඔහුව මම ප්‍රථම වතාවට දකින්නේ කොළඹ දි. ඔහු ගැන විස්තර කරන්න මට වචන නෑ.ඒත් තියන වචන වලින් හරි ඔහුව විස්තර නොකර ඉන්නෙක ඔහුට කරන මදි කමක්.

ඔහු මට හමුවෙද්දි , ඔහුගේ කුඩා කාලය , යොවුන් කාලය වගේම සුන්දර තරුණවියත් ගෙවිල යමින් පැවතුනත් කඩවසම් යෞවනයෙක්ගෙ ශේෂයන් හොයා ගන්න අපහසු වුනේ නම් නෑ.

මධ්‍යම ප්‍රමාණයේ උස සිරුරක් , මැදිවියේ දී උරුම වන විදිහේ මහතක් , හීනියට කැරලි ගැසුනු කොණ්ඩයක් , සුදු පැහැති සමක් ඇති ඔහුගේ කණ්නාඩියෙන් යට වෙච්චි ඇස් වල තරුණකම දිලිසෙමින් තිබුනා.මදක් රතු පැහැති වෙච්චි යටි ඇහි පිහාටු, නිරායාසයෙන් උපදින අවංක හිනාවෙදි විතරක් පේන නල දත ඔහුටම ආවේණික ,මට අමතක නොවන ඔහුගේ ලස්සන එක්ක මතකයේ රැදුනා.

ඔහු එදා ඇදගෙන හිටපු කමීසයේ පාට මොකක් ද කියල මට මතක නැති උනත් කමිසයේ නොපියවී තිබුනු උඩ බොත්තම් එදා නම් මගේ සිතේ ඇති කලේ නොපහන් හැඟීමක්.

ඔහුගේ ජීවිත කතාවේ මැදකදි හමුවුනත් , නොදැන සිටි ළමා කාලයත් , සොඳුරු යොවුනයත් , විටෙක දුක්බර විටෙක සුන්දර තරුණ වියේ බොහෝ තැනුත් මගෙ මතකයේ තැන තැන රැඳිල තියෙන්නේ කතා අඩු මගේත් කතා වැඩි ඔහුගෙත් රසවත් සංයෝජනය නිසාම වෙන්නැති.

කතා කියන ඔහුගෙ දිලිසෙන , තෙත් වෙන ,හිනා වෙන ඇස් දිහාත් , නල දත පේන්න පිපෙන හිනාව නිසාත් ඒ කතා වල තියන අව්‍යාජත්වය ගැන මට දෙවරක් හිතන්න ඕනි වුනේ නැති නිසා “නොපියවුනු උඩ බොත්තම් ගැන ඇති වුනු හැඟීමට “ සමාව දෙන්න මට පුළුවන් උනා විතරක් නෙමෙයි ලියන්න ගියපු ඔහුගේ කතාව යටපත් වෙලා ගිහින් අපි අතර අලුත් කතාවක් මතුවෙන්න ගත්තා. ඒත් විටින් විට “ මගේ කතාව ලියන්නැද්ද?“ කියල ඔහු මතක් කරන සෑම විටකම නූල් බෝලයක් වෙච්චි ඒ කතාව කොහෙන් කොහොම පටන් ගන්න ද කියල මට හිතා ගන්න බැරි උනා.

කෙනෙක් ගෙ ජීවිත කතාව පටන් ගන්නේ උප්පතියෙන් , අන්න ඒ නිසා එයාගේ උපත සිද්ධ වෙච්චි ඒ සුන්දර පළාතෙන් ම මම කතාව පටන් ගන්නම්. මට නම් ඒ පළාත නිවාඩුව ගත කරන්න සීත කබා ඇදන් යන ලස්සන ලොකු මල් පිපෙන සීත පළාතක් වුනත් එයාට නම් ඒ පළාතේ හැම ගහක කොළක ඇළ දොළකම ලියැවෙච්චි එයාගේම කතාවක් තිබ්බා. ඔහුටම හිමි “ නිහඬ සුන්දර සීතල හදවතක් “ ලැබෙන්න මේ පරිසරය කුමන්ත්‍රණය කරන්න ඇති කියලත් මට හිතුනා. ඒ වගේම ඒ පරිසරය ට ගොඩක්ම ආගන්තුක වෙච්චි , ඒ පරිසරයේ හැම රහසක්ම “ගුප්ත රහසක් “ වෙච්චි මට ඔහු ගැන ආපහු හිතද්දි , ඔහුගෙ කතාව කියද්දි වගේම මේ දැන් වගේ ලියද්දි , ඒ සීතල පළාතේ සීතල ගුප්ත දුමාරගතිය මගේ වටේ එතෙනව වගේ මට දැනෙනවා.............

මේ පුංචි විස්තරෙන් පස්සෙ හැම කොටසකම “ඔහුගේ කතාව “ ටිකින් ටික ලියැවෙනවා..........

2. කේතක පෙම් හසුන.................